Wyposażone w krawędź tnącą o klasycznym zakrzywionym profilu, ostrze nr 10 jest idealne do wykonywania małych nacięć w skórze i tkance mięśniowej. Jest często stosowany w określonych operacjach, zwłaszcza do pobrania tętnicy promieniowej podczas operacji bajpasów wieńcowych, otwierania oskrzeli podczas zabiegu na klatce piersiowej, a nawet w leczeniu przepuklin pachwinowych.
Ostrze nr 11 dzięki trójkątnemu kształtowi, krawędzi tnącej na przeciwprostokątnej i wzmocnionej końcówce doskonale nadaje się do wykonywania precyzyjnych nacięć. Jest powszechnie stosowany przy różnego rodzaju zabiegach, takich jak nacięcia wymagane przy drenażu klatki piersiowej, operacjach aorty i tętnic wieńcowych, a także przy usuwaniu zwapnień zastawek aortalnych czy mitralnych.
Ostrze nr 12, charakteryzujące się niewielkimi rozmiarami, półksiężycowym kształtem i krawędzią tnącą umieszczoną wewnątrz krzywizny, jest wszechstronne w wielu interwencjach. Można nim przecinać szwy, wykonywać arteriotomie (chirurgiczne nacięcie tętnicy), operacje ślinianki przyusznej, nacięcia błony śluzowej podczas septoplastyki czy też leczyć rozszczep podniebienia. Zajmuje się także takimi zabiegami jak ureterolitotomia (nacięcie moczowodu w celu usunięcia kamienia) czy pyelolitotomia (nacięcie miedniczki nerkowej w celu usunięcia kamienia nerkowego). W chirurgii stomatologicznej służy do usuwania płatków skórnych lub usuwania nadmiaru spolimeryzowanej żywicy kompozytowej wokół powierzchni twarzowej i przestrzeni międzyzębowych zębów podczas odbudowy.
Ostrze nr 15 z delikatnie zakrzywioną krawędzią tnącą szczególnie cenione jest przy wykonywaniu precyzyjnych, małych nacięć. Znajduje szerokie zastosowanie w różnych zabiegach, zwłaszcza do wycinania zmian skórnych, usuwania torbieli łojowych czy nawet do nacinania tętnic wieńcowych.
Ostrze nr 20, powiększona wersja ostrza nr 10, ma zakrzywioną krawędź tnącą i płaski, nieostrzony grzbiet. Stosowany jest głównie w zabiegach chirurgii ogólnej i ortopedycznej.
Ostrze #21 to powiększona wersja ostrza #10, charakteryzująca się zakrzywioną krawędzią tnącą i płaskim, nieostrzonym grzbietem. Jego rozmiar mieści się pomiędzy nieco mniejszym ostrzem nr 20 a większym ostrzem nr 22.
Ostrze nr 22, powiększona wersja ostrza nr 10, ma zakrzywioną krawędź tnącą i płaski, nieostrzony grzbiet. Służy do wykonywania nacięć skóry w kardiochirurgii i torakochirurgii, a także do podziału oskrzeli podczas resekcji płuc. Jest większy niż ostrza nr 20 i nr 21.
Ostrze nr 23 o kształcie „liścia” jest zaostrzone na całej krawędzi natarcia. Szczególnie nadaje się do wykonywania długich nacięć, np. w linii środkowej brzucha w leczeniu perforowanego wrzodu żołądka.
Nieco szersze niż ostrze nr 23, ostrze nr 24 ma bardziej półkolisty kształt i w pełni ostrą krawędź natarcia. Służy do wykonywania długich nacięć w chirurgii ogólnej lub podczas sekcji zwłok.